Jeszcze trochę o świętych:)
Bardzo martwiłam się ostatnimi czasy o pokój w naszej ojczyźnie. Nie pisałam o tym, lecz praktycznie spędzało mi to sen z powiek. Bo nie dość, że Polska jest atakowana z każdej strony, nawet przez tych, którzy rzekomo robią to dla naszego dobra, to jeszcze coraz bardziej napięta sytuacja na granicy. Mieszkamy blisko tego punktu zapalnego. Nie musimy więc słuchać ani radia ani telewizji, by zrozumieć, że zagrożenie jest realne.
Wojna nerwów udziela się każdemu.
Ja wprost nie mogłam sobie znaleźć miejsca choć wciąż się modliłam.
I nagle…pewnego wieczoru wyświetlił mi się na Yt ten filmik.
Słuchałam, nie wierząc własnym uszom, potem pokazałam go mężulkowi i dzieciom.
Wszyscy byliśmy zdumieni – Andrzej Bobola od lat objawia się różnym. ludziom i mówi, że Polska została przez Boga powierzona jego opiece.
– Musisz go namalować – powiedział mężulek.
– Tak, muszę – odparłam.
Jak głodny wyszukiwałam w necie kolejne filmy i treści, a pokój jak rzeka rozlewał się w moim sercu z każdym.uslyszanym słowem.
* * *
Mówiłam wam, że święci właśnie w taki sposób sami zgłaszają się do nas, wcześniej dając subtelne znaki swej obecności.
Święty Andrzej Bobola przyszedł z wielką otuchą i pocieszeniem.
Bo – jeśli mamy takiego głównego patrona Polski – to wystarczy, że jak dzieci będziemy wołać o jego pomoc.
I to też nie przypadek, że Andrzej głównie apostołował za życia na terenach dzisiejszej Białorusi, bo też i tymi ziemiami się opiekuje. A – wierzcie mi – ludzie tam także cierpią z powodu tego, co się dzieje na naszej wspólnej granicy. Do tej pory żyliśmy wszak tutaj w przyjaźni, są małżeństwa mieszane, wielu z nas ma białoruskie korzenie. Moja prababcia też przyszła tu z Białorusi wygnana przez komunistów.
Więc to, co się dzieje jest raną dla wielu serc i rodzin.
* * *
Ale Andrzej dawał nam znaki już wcześniej.
Kiedy się tu przenieśliśmy trzy lata temu, zawsze zastanawiało nas co to za kaplica stoi na skrzyżowaniu dróg. Przejeżdżamy obok niej kilka lub kilkanaście razy dziennie, w drodze z i do domu. Pamiętam ją z dzieciństwa, zawsze tu była. Ale zupełnie nic o niej nie wiedziałam.
Pewnego dnia drzwi kapliczki były otwarte i poczuliśmy się zaproszeni, by wejść do środka.
Jakież było nasze zdumienie, gdy okazało się, że w środku wisi obraz świętego zakonnika stąpającego po cierniach, a za nim na horyzoncie cwałują na koniach kozacy. Wiedzieliśmy, że to Andrzej Bobola, ale też zdawaliśmy sobie sprawę, że kaplica pod jego wezwaniem i to na wsi jest ewenementem na skalę kraju.
To taki niszowy święty, o którym rzadko się dotąd pamiętało.
Teraz pamiętam o nim w każdej chwili dnia. Codziennie zawierzam ojczyznę jego wstawiennictwu. Wszak sam powiedział objawiając się, że wszystko może dla nas wybłagać, tylko musimy go prosić.
Niedługo – 30 listopada – jego imieniny.
A przed nimi 9-dniowa narodowa nowenna, by się za nami wstawił i obronił nasz kraj przed wojną i innymi zagrożeniami. A jest ich tak wiele.
To wielka inicjatywa całego narodu. Zobaczcie jak mówi o tym ojciec Dominik Chmielewski.
Święty Andrzeju Bobolo, główny patronie naszego kraju, módl się za nami.
Maryjo, Królowo Polski, otocz nas swoim niebieskim płaszczem.











