– Mamo, napiłam się tej twojej herbatki co resztka została w kubku i … jest pyszna!!! – przyznaje się Lalcia – Z czego ją zrobiłaś?
– Z herbaty – odpowiadam ze śmiechem.
– Ale której? – prosi o precyzję dziecko i słusznie, bo mamy całą szafkę herbat wszelakich: owocowych, ziołowych, sypanych, w saszetkach, perfumowanych i nie, czerwonych, a nawet zieloną dla gości.
– Ze zwykłej herbaty, najzwyklejszej, tej z drewnianego pudełeczka – tłumaczę.
– Ze zwykłej? – dziwi się dziecko.
Więc żeby jej udowodnić, robię cały kubek czarnej herbaty z cukrem i plasterkiem cytryny.
– Taka? – pytam podstawiając dziecku pod dziobek.
– Uhmmm – mruczy z rozkoszą popijając łyczek.
– Jutro biorę taką w termos do szkoły – oświadcza i szykuje niebieski termosik:)
Często niezwykłe powstaje z zupełnie zwykłego. Wystarczy odrobina pracy i serca.
A my latami szukamy na półkach życia niezwykłości.
Ze zwykłych dni powstają niezwykłe życia. Wystarczy popatrzeć na naszych braci – świętych.
* Kubeczek na zdjęciu dostałam niedawno od Łyżeczki. Jest z Giszowca. Kubek. Bo Łyżeczka nie:)
🧡
Przypomniała mi się książeczka „Najlepsza zupa na świecie”, którą czytamy często wieczorami. Krótka, dla najmłodszych, ale mądra i z pięknymi ilustracjami 🙂 Taka właśnie o tym…
I znowu ksiądz Szymik, na zdjęciu. To ja się chyba skuszę na jakiś tomik… Coś polecasz na pierwszy rzut?
Na pierwszy rzut to chyba to:
https://sklep.emmanuel.pl/slowo-po-stronie-zycia-jerzy-szymik.html
To zbiór krótkich myśli i fragmentów poezji ks. Jerzego. Cudna kwintesencja.
Można co dzień otwierać na chybił trafił i się zachwycać lub zamyślać.
A tu możesz przeczytać tomik ” Dotyk źrenicy” – pierwszy, który miałam i pewnie dlatego najukochańszy, najbardziej wyczytany. I z dedykacją od Mistrza:)
https://adonai.pl/poezja/?id=105
Motto z Ks. Zachariasza rozbiło mnie ongiś na milion okruchów wdzięczności.
Tak mówi Pan Zastępów:
Kto was dotyka,
dotyka źrenicy mojego oka.
❤️
No właśnie, w ST jest tyle wyrazów czułości Boga. Mnie zawsze wzrusza „knotek o nikłym płomyku” z Izajasza. A niezmiennie irytuje mnie przeciwstawianie obu Testamentów.
a w zasadzie wszystko z NT ma korzenie sięgające Starego:) Muszą być razem: jak drzewo i korzeń drzewa.
Alicjo, dokładnie 🙂 Cała historia czułości Boga względem człowieka jest piękna…
Dziękuję! 🙂
…ukochana i wciąż niedoceniania zwyczajna codzienność…
całe życie zajmuje nam pokochanie życia
Bo to trudna miłość. Jak… każda. (Każda zasługująca na to miano).
Jak cudnie tu być z Wami i wciąż od nowa uczyć się kochać życie 🙂
miło, że wpadłaś na herbatkę;)